Vršnjački tim (I-IV)

Digitalno nasilje- prevencija i reagovanje

digitalnoNasilje2

Milena Pavlović Barili

Objavljeno četvrtak, 11 februar 2016 Autor PD-SU

MilenaMilena Pavlović Barili (5. novembar. 1909. Požarevac — 6. mart. 1945. Njujork) je bila srpska slikarka i jedna od najinteresantnijih ličnosti umetničke Evrope između dva rata.

Na svom umetničkom putu Milena Pavlović - Barili studira slikarstvo u Beogradu (1922-1926) i Minhenu (1926-1928), a uzor joj postaje slikar De Kirilo (po ugledu na njega delovi platna ostaju nenaslikani). U Beogradu izlaže 1928. Slikarski simboli su joj između sna i jave, ženski setno ljupki likovi, veliki, krilati mladići na štulama, antički stubovi, Venere bez ruku, harlekini, biste, lepeze, ptice, a kasnije u njenom trećem, prelaznom periodu i simboli diskretnog nadrealizma.Godine 1930. napušta Jugoslaviju i narednu deceniju provodi u Španiji, Rimu, Parizu i Londonu, gde se družila i izlagala sa evropskom umetničkom elitom.(Žan Kokto, Andre Breton).Tada ulazi u novu, prerafaelitsku, u stvari romantičarsku školu, okrenuta više prošlosti nego sadašnjosti, te postaje predstavnik nadrealističkog ili metafizučkog romantizma.U Londonu izlaže 1931,a u Parizu i Rimu 1932.Avgusta 1939.odlazi za Njujork, gde je živela do svoje iznenadne i prerane smrti 1945. U SAD je pored slikarstva radila i na komercijalnom dizajnu za modne žurnale.

Za života je uradila preko 300 radova, puno skica i crteža. Mnogo platna su joj u kući-muzeju u Požarevcu, Muzeju savremene umetnosti i Narodnom muzeju u Beogradu, kao i u Rimu.

Na Mileninim slikama se u glavnom pojavljuje jedno lice, „lice same umetnice“, ovalnog, mirnog i po malo misterioznom izraza. Milena je bila lepa a njene slike su ličile na nju.



Milena pavlović Barili bila je mnogo poznatija kao slikarka nego pesnikinja.U periodu od decembra 1934. do februara 1936. godine Milena Pavlović Barili je objavila 17 pesama i dva crteža u italijanskom časopisu Kvadrivio. Ona je napisala ukupno oko 60 pesama na četri jezika, i to, pored srpskog, isključivo na romanskim jezicima - 17 na italijanskom, 7 na francuskom i 14 na španskom jeziku. Na taj način usitnila je svoje pesničko delo i onemogućila da ono pripadne nekoj od ovih književnosti. Verovatno da nije ni nameravala da stvori sistematičan pesnički opis, već da je pesme pisala iz unutrašnje potrebe, odnosno da bi izrazila trenutna osećanja, zbog čega su joj zvučnost i kolorit jezika na kojima je pisala bili značajniji od složenosti značenja, semantičkih igara, ili eksperimenata u jeziku. Ritam i melodija ovih stihova grade jednoličan, ljuljuškav tok, a pesničke slike se spajaju kao kod simbolista - ne toliko na osnovu uobičajene upotrebe reči i logike koliko prema njihovoj psihološkoj rezonanci i ličnim analogijama.

pesma

 

Izgled škole

Škola
glavni ulaz
Škola
južna strana
Škola
sporedni ulaz
Škola
tartan staza za trčanje